Getting Things Done

Terwijl ik het boek “Omringd door idioten” net had uitgelezen, was POTUS in ons land. Hij had zojuist een WhatsAppje van Rutte ontvangen en deze integraal geplaatst op zijn eigen Truth Social. Rutte vond dat geen probleem, zei hij tegen de vaderlandse pers.

Niets mocht de NAVO-top aan het wankelen brengen en Nederlandse agenten trokken nog wat XR-demonstranten uit een baggersloot. Gelukkig liet Mona Keijzer zien iets opgestoken te hebben van de Provada: ze sprak zinnige dingen over het vlottrekken van de woningmarkt.

En ik? Met mijn rode MAGA-pet op en een Apache helikopter boven mijn huis zat ik ’s avonds in de tuin. Alles om Trump een fijn verblijf in The Netherlands te geven. Ik wilde mijn voordeur nog rood schilderen, voor het geval The Beast nog bij ons door de straat zou rijden. Ik deed het niet.

Ik verplichtte mezelf afgelopen periode zo normaal mogelijk te doen. En dat is misschien maar goed ook. Want wie door een bepaalde bril naar de wereld kijkt, ziet vandaag de dag alleen maar gekke mannen (en vrouwen), met narcistische trekjes, gewiekst politiek bedrijven, oorlog voeren, dreigementen uiten en vooral goed voor de dag proberen te komen voor een groep volgers. Het is een schijnvertoning van wat er echt speelt natuurlijk. En iedereen weet dat.

Soms worden er wat ellenbogen wijd uitgestoken, afgewisseld met een buiging voor koningin Maxima of prinses Amalia. Het ligt aan de omstandigheid hoe individuen bewegen en is de moderne variant geworden van situationeel leiderschap.

Het gaat over jezelf presenteren, in de jungle van een mondiale wereld. Trump is daar de Silverback gorilla op de apenrots en Rutte is de absolute meester van het manoeuvreren tussen belangen. Waar het recht van de sterkste meer dan ooit lijkt te gelden, kiest laatstgenoemde voor een tactische tweede plaats. Vleiend op de baggagedrager typt hij Trumptaal naar diezelfde Trump: “Europe is going to pay in a BIG way, as they should”.

Daar kunnen we lacherig over praten in de boardroom, maar misschien moeten we daar wel even onze MAGA-pet voor afzetten … Je moet het maar kunnen (opbrengen) om net als Rutte op een ultradun koord te balanceren, terwijl de hele wereld op je vingers kijkt. En dan afwisselend ijzig kalm blijven, schaterlachen en zoete Engelse woorden produceren.

Op de NAVO-top, in het Hollandse demissionaire kabinet, eigenlijk overal waar je kijkt, zie ik karikaturen van mensen die een rol spelen. En toen moest ik dus denken aan het boek “Omringd door idioten”.

Een absolute aanrader voor wie het nog niet gelezen heeft. De inhoud maakt je bewust van verschillende karaktereigenschappen en talenten en hoe hiermee om te gaan. Dit zegt misschien wel meer over onszelf dan over de ander, kwam ik halverwege achter. Al die verschillende persona’s, inclusief wijzelf, hebben een woningbehoefte. Dat zullen er naar verwachting steeds meer worden, waarmee het woningtekort alleen maar oploopt, besefte ook Mona Keijzer na afloop van de Provada.

Het valt me op dat ze als demissionair-minister eindelijk eens zegt waar het op staat. Het lijkt wel alsof het kabinet daar eerst voor moest klappen. Betaalbaar wonen voor 435k kan niet. Twee modale salarissen kunnen dat niet dragen. Dus moeten we het snel over een andere boeg gooien en gewoon openlijk vaststellen dat we in Nederland gemiddeld te riant wonen voor de wensen die we hebben, in met name de Randstad.

We spreken steeds vaker over instroomwoningen, waarvan Mona Keijzer nu een reeks plekken heeft aangewezen en roept dat deze woningen versneld mogelijk gemaakt moeten worden, desnoods met lagere plafonds, kleinere deurmaten en zelfs wat minder daglicht. Lagere deuren lijken mij niet de oplossingen. Kleinere woonoppervlakten wel. In Nederland wonen we riant in vergelijking met andere dichtbevolkte gebieden, zoals Japan.

Ik hoop dat de woorden die nu klinken, in alle opzichten echte woorden zijn. Geen poppenkast, geen verkiezingsretoriek, maar een opmaat naar nieuw beleid. Ik heb me laten influisteren dat dat zelfs in een demissionaire tijd gerealiseerd kan worden.

Enfin, om Mona te steunen, helpt het vast als ik haar een paar hoffelijke WhatsAppjes stuur. En misschien moeten alle vastgoedprofessionals dat met mij doen! Dus laten we haar net als de Amerikaanse president de hemel in prijzen en hopen dat zij onze bouwplannen daarna ‘amazing’ snel door de papieren molen in The Hague dirigeert.

Ik lees graag ieders WhatsApp-suggestie. Kom op vastgoedvrienden, we moeten laten zien dat we vooruit willen!