Auteur: Ivo van der Mark
Op 26 februari presenteerde de Europese Commissie haar voorstel voor een Omnibusverordening. Die gaat onder meer rapportageverplichtingen uit de Corporate Sustainability Reporting Directive (CSRD), EU-taxonomie en de Corporate Sustainability Due Diligence Directive (CSDDD) consolideren en verduidelijken. Er wordt een aanzienlijke vermindering van de rapportagelast verwacht. De ontwikkeling kan grote impact hebben op rapportage over met name duurzaamheidsinspanningen door talloze ondernemingen, waarvan een groot aantal in de vastgoedsector.
Alleen al binnen onze organisatie zijn er twee collega’s fulltime bezig met CSRD en voor tientallen collega’s is het een onderdeel van hun takenpakket. De totale kosten en investeringen voor onze hele groep – met 33 werkmaatschappijen – komen op zo’n 1% van de omzet. Zelfs met een strakke focus, uitgekiende strategie en heldere keuzes betekent de Europese duurzaamheidsrapportage ook voor JAJO een flinke belasting. Natuurlijk klinkt het verminderen van regeldruk en het versoepelen van processen goed en laat ik mij ook graag uitleggen hoe ik kan besparen op rapportage. Maar laten we hier wel even een stap terug doen en bedenken waarom we ook alweer rapporteren.
Meer in het algemeen ben ik voorstander van strenge verslaggevingseisen, onder meer omdat het ondernemingen zonder intrinsieke drive dwingt te verduurzamen en ondernemingen met intrinsieke drive motiveert dat efficiënter en effectiever te doen. Maar belangrijker nog dan de why van verslaggeving is voor mij de why van verduurzaming.
De keuze om onder andere CSRD- en CSDDD-verplichtingen te versoepelen is voor een belangrijk deel ingegeven door de behoefte de Europese concurrentiepositie ten opzichte van de Verenigde Staten en China te versterken. Dat is in beginsel verstandig, maar laten we de zeer reële negatieve implicaties van een dergelijke ambitie wel in de gaten houden. Het kind van de rekening is – zoals zo vaak – het milieu. Zeker op de langere termijn. Minder rapporteren moet onder geen beding gelijk staan aan minder verduurzamen.
Wat mij betreft doen we er als sector dan ook goed aan om in het licht van de Omnibusverordening scherp te houden dat je verduurzaamt omdat het moet en niet omdat het verplicht is. We doen het, omdat we een verantwoordelijkheid hebben naar de huidige en toekomstige generaties om goed voor de planeet te zorgen. Dat we geacht worden erover te rapporteren, is eigenlijk niet meer dan een bijzaak. Elke kleine actie draagt immers bij aan een duurzame toekomst. Samen kunnen we grote veranderingen realiseren.